Ο Θεός δεν ελεεί τον άνθρωπο, επειδή τάχα το αξίζει ή επειδή το θέλει ή επειδή τρέχει προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά επειδή ο Ίδιος είναι φιλάνθρωπος, πολυεύσπλαχνος και πολυέλαιος.

Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει σχετικά για το Θεώ, «Τι ουν ερούμεν; μη αδικία παρά τω Θεώ; μη γένοιτο. τω γαρ Μωϋσεί λέγει· ελεήσω ον αν ελεώ, και οικτιρήσω ον αν οικτίρω. άρα ουν ου του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος, αλλά του ελεούντος Θεού» (Ρω. θ´,14-16).

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να θέλει και να επιζητεί το έλεος του Θεού. Πρέπει όμως να γνωρίζει ότι υπάρχει ο κίνδυνος να το εμποδίζει και να μη το αναγνωρίζει, γιατί και αυτή η θέλησή του και η προσπάθειά του για την πνευματική του προκοπή γίνεται πάλι με τη βοήθεια της χάρης του Θεού.

Ο Παύλος γράφει σχετικά, «μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε· ο Θεός γαρ εστιν ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν υπέρ της ευδοκίας» (Φιλ. β´,12-13). Δόξα τω Θεώ λοιπόν για όλα.

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών