Τα όσα αναφέρονται παρακάτω βασίζονται σε πραγματικά περιστατικά, με τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλαγμένα για ευνόητους λόγους. Ξύπνησε πάλι απότομα. Άγρια. Με τον συνεχόμενο ήχο του κουνουδιού, αντί για τον γνώριμο του κινητού του, που χτυπάει σαν ξυπνητήρι κάθε πρωί στις 8.
Χριστός γεννάται, Καλή Ανάσταση!
Κοιτάζω τη βυζαντινή εικόνα των Χριστουγέννων. Κι όσο την προσέχω, μου φαίνεται πώς εντοπίζω δύο στοιχεία πού με ξαφνιάζουν. Δύο στοιχεία πού μοιάζουν με πλαστογραφίες! Πρώτον: Ό χώρος όπου έγινε ή γέννα του Χριστού, σύμφωνα με τά ευαγγέλια ήταν στάβλος, Στήν εικόνα όμως ζωγραφίζεται όχι στάβλος, αλλά μια σπηλιά. Δεύτερον: Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ή λεχώνα Παναγία ακούμπησε το νεογέννητο Χριστό … Read More
Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΑΓΑΘΩΝΑ
Mια φορά, ο Αββάς Αγάθωνας, πήγαινε στην πόλη να δώσει το εργόχειρο του και να προμηθευτεί το λίγο ψωμάκι του, βρήκε κοντά στην αγορά ένα πτωχό γέρο ανάπηρο. -Για την αγάπη του Θεού, Αββά, άρχισε τα παρακάλια ο γέρος μόλις είδε τον Όσιο, μη με αφήσεις και εσύ αβοήθητο τον δυστυχή, πάρε με κοντά σου.
Η ΥΠΟΜΟΝΗ (Του Γερ. Μωυσέως Αγιορείτου)
Πολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλημάτων. Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει πνευματική ωρίμανση. Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή.
ΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Όσοι θέλουν να παίρνουν μαθήματα γνήσιου ηρωισμού, αληθινής αγάπης προς την Ελλάδα, ας στρέψουν τη ματιά πέρα-κει, στη νοτιοανατολική άκρη της Μεσογείου. Ας αγκαλιάσουν με το βλέμμα τους ένα μονάχα τόπο μικρό, ένα χώρο κλειστό, που βρίσκεται – να ‘ναι άραγε συμβολικό; – στη μέση σχεδόν του νησιού. Ας σταθούν στα «Φυλακισμένα Μνήματα»· στο σιωπηλό στενό νεκροταφείο που ‘ναι στις … Read More
Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Ζούμε σε μια εποχή αγαπολογίας. Δεν μπορούμε όμως εύκολα να μιλάμε σήμερα για την κορυφαία αρετή, την αγάπη, όταν ξέρουμε ότι δεν την κατέχουμε ή απλά την περιορίζουμε σε ένα ή δυο – τρία προσφιλή μας πρόσωπα. Πώς έχουμε αποξενωθεί έτσι σήμερα; Πόσο πραγματικά παρεξηγούμε την έννοια αυτή, όταν από τη μια νομίζουμε ότι αγαπάμε, αλλά από την άλλη απέχουμε … Read More
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου)
Όσο μπορεί κανείς να γίνει σωστός Χριστιανός. Τότε θα έχει πνευματικό αισθητήριο. Λίγο-πολύ θα πονάει και την Ορθοδοξία και την Πατρίδα του και θα αισθάνεται και την υποχρέωση που έχει ως Έλληνας. Οπότε από εκεί και πέρα, αν μάθει κάτι, ενδιαφέρεται, ανησυχεί, προσεύχεται. Αλλά αν πρέπει να του λένε: «Τώρα να ενδιαφερθείς γι’ αυτό, ύστερα να ενδιαφερθείς για εκείνο», θα … Read More
Κυριακή ΙΑ Λουκά: Πρόσκληση στο Μεγάλο Δείπνο
Υπάρχουν ζητήματα μέσα στον κύκλο των θεμάτων της άμωμήτου πίστεώς μας, τα όποια σου προκαλούν δέος καί μυστικό φόβο, όταν θελήσεις να τα προσεγγίσεις. Αισθάνεσαι ότι ακούς να επαναλαμβάνεται εκείνη ή φοβερή φωνή, πού άκουσε κάποτε ό θεόπτης Μωυσής μέσα από τη “φλεγόμενη καί μη κατακαιομένη βάτο του Χωρήβ: «Μη έγγίσης ώδε- λύσαι το υπόδημα εκ των ποδών σου ό … Read More
Χριστουγεννιάτικες εμπειρίες του Φώτη Κόντογλου
Τότε πού ήμουνα σε μικρή ηλικία, περνούσα με τους δικούς μου τίς γιορτές απάνω σ’ένα θαλασσοδαρμένο βουνό, στην Αγιά Παρασκευή. Τίς περισσότερες ώρες πήγαινα καί καθόμουνα μέσα στη μικρή ευωδιασμένη εκκλησιά, όχι μοναχά κατά τίς ακολουθίες, αλλά καί την ώρα πού δεν ήτανε μέσα κανένας άλλος, παρεκτός από μένα. Διάβαζα τ’ αρχαία τροπάρια, καί βρισκόμουνα σε μια κατάσταση πού δεν … Read More
Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ
Διήγηση Γέροντος: «Βοηθοῦσα στὶς ἑτοιμασίες τῆς πανηγύρεως ἑνὸς Κελλιοῦ. Ὁ Γέροντας τοῦ Κελλιοῦ ποὺ ἦταν πολὺ ἐπιτήδειος καὶ γρήγορος, μοῦ ἔλεγε: “Κάνε γρήγορα, φέρε ἐκεῖνο, πήγαινε ἐκεῖ…”. Ἐγὼ δὲν μποροῦσα νὰἀντέξω τόση βία, ἀλλὰ τὰ ἔκανα ὅλα μὲ ὑπακοή. Ἐκείνη τὴν στιγμή, ποὺ ἔκανα ὅλον αὐτὸ τὸν ἀγώνα νὰ ἑτοιμάσουμε τράπεζα γιὰ σαράντα πατέρες – καὶ τὰἔκανα μὲ μεγάλη προθυμία – , μπῆκε ἡ εὐχὴ μέσα μου καὶ ἄρχισε νὰ λέη ἡ καρδιά μου μόνη της τὴν εὐχὴ χωρὶς προσπάθεια.











